Ergens in oktober 2009 ontving ik een mail van Ronald ( trainer TRI groep Energie ) om in september 2010 af te reizen naar Elba om daar een halve Triathlon te gaan doen. Dit leek mij gelijk een fantastisch idee om op dit prachtige eiland een sportprestatie neer te zetten en dit de rest van mijn leven als een mooie herinnering mee te kunnen nemen.

  
Verleden week dinsdag 21/09 was het dan ook zover om met de reis te beginnen. Om 13.00 uur ben ik vertrokken en kwam om 19.00 uur aan in de omgeving van Mulhouse waar ik een Hotel had gevonden. Na een goede nachtrust en een lekker ontbijt heb ik mijn reis vervolgd, met als doel die dag dan ook op Elba aan te komen zodat ik nog een extra rustdag voor de wedstrijd had.  Om 18.00 uur kwam ik aan in Piombino om daar met de boot de overtocht te maken, de overtocht neemt een uur in beslag en na ongeveer een 15 minuten kon je vanaf de boot Elba zien liggen.  Ik kwam met de avondschemer aan en het was dan ook niet eenvoudig om mijn Hotel te vinden want van straatverlichting hebben ze daar niet gehoord! Om 20.00 uur was ik ingecheckt en zat lekker aan een Italiaanse maaltijd en een lekker glas wijn daarna mijn bed opgezocht en nog wat TV gekeken.

De volgende morgen 23/09 aan het ontbijt ontmoette ik nog een Tri atleet hij kwam uit de UK en was met het vliegtuig en een huurauto via Pisa op Elba terecht gekomen hij ging die morgen ook het parcours verkennen maar hij moest eerst nog zijn fiets in elkaar gaan zetten. Ronald en zijn vrouw Ellie waren ook met de laatste etappe bezig zij hadden alleen nog wat oponthoud in Milaan.   Zo dan eindelijk het parcours verkennen dat was wel even slikken beklimmingen van rond de 10% waren geen uitzondering het was dan ook en zwaar parcours. Ik had hier dan ook wel rekening mee gehouden maar als je er dan mee geconfronteerd wordt is dat wel even slikken. Tijdens de wedstrijd moesten er twee ronden gefietst worden van 48km om zo op een totaal van 96km te komen met 1500 klimmeters! Ronald & Ellie arriveerde omstreeks 16.00 uur ook in hun Hotel op Elba en spraken die avond af om een hapje te gaan eten. Het was erg gezellig en we bespraken wat ik die dag had ervaren op het fietsparcours Ronald stelde voor om de volgende dag het parcours opnieuw te bekijken en ook een stuk te fietsen zodat we een goed beeld krijgen van wat ons te wachten staat.

Zo gezegd zo gedaan de volgende morgen na het ontbijt samen het parcours verkent, ook Ronald kwam er al snel achter dat het niet om een heuvelig parcours ging maar om serieuze beklimmingen. Na een uitvoerige verkenning gingen we op het parcours een fietstraining afwerken een slordige 35km met de laatste lange klim en de lange afdeling terug naar het Hotel. Gedoseerd reden we tegen de berg op om niet al teveel energie te verbruiken en zo min mogelijk spierschade op te lopen. In het laatste stuk van de afdaling kwamen we er achter dat daar ook nog een pittige klim in zat belangrijk genoeg om daar nog rekening mee te houden. Na de training nog het een en ander besproken. Na de Lunch zij we nog een stuk gaan zwemmen om ook daar ook een indruk van te krijgen ik vond het maar een koude bedoeling want het was bewolkt en de temperatuur was denk ik net boven de 20gr. Vanaf nu was het echt gedaan, nu alleen nog maar rusten voor de wedstrijd.

We hebben de avond voor de wedstrijd nog even een flinke maaltijd genomen en de bedoeling was om vroeg onder de wol te gaan. Maar ja nog ff dit nakijken en nog even mijn tas controleren enz….Ik had met Ronald om 07.15 uur afgesproken, daar stond ik dan met iets in het vooruitzicht wat ik nog nooit had gedaan de zenuwen gierden door mijn lijf maar dat hoort er allemaal bij. Met de fietsen in de auto vertrokken wij naar het parc fermxe9 de mensen van de organisatie begonnen ons een beetje op te jagen (daar kan ik slecht tegen) dat we op moesten schieten ik begreep er niets van en begon te twijfelen aan de starttijd, later bleek dat we voor 07.00 uur de fietsen en de overige spullen hadden moeten brengen. Maar nu konden we ons eindelijk opmaken voor het zwem onderdeel. Zo stonden we op het strand onze wetsuit aan te trekken en terwijl we dat stonden te doen konden we goed het zwemparcours overzien. Langzaam gingen we naar het startvak het ging allemaal vrij ontspannen we hadden alle ruimte en kozen positie aan de rechterkant zodat we niet in de verdrukken kwamen bij de start dat gaat er soms best ruig aan toe. Daar klonk het startschot en weg waren, Ronald is een betere zwemmer ik was hem al snel uit het zicht verloren. Ik lag in de tweede groep van achteren dat is voor mij normaal terwijl Ronald in de tweede groep van voren lag. Na ongeveer een 700m kregen we te maken met een aardige deining maar het ging lekker. Na 38 minuten kwam Ronald uit het water en hij kon aan zijn fiets onderdeel beginnen toen was ik nog lekker aan het zwemmen. Na 48 minuten dus zo'n 10 minuten later kwam ook ik uit het water ik had er een goed gevoel over, de boeien scherp aangesneden dus geen extra meters gemaakt ik was helemaal blij. Na een aardig stuk lopen kwam ik bij mijn fiets aan, het parc fermxe9 lag een stuk van het strand af dus dat betekend een flinke wissel na net iets minder dan 5 minuten zat ook ik op de fiets, Ronald had ook ongeveer zo'n wisseltijd. Ik had al besloten dat ik me niet gek ging maken dus ik ging gereserveerd aan de gang met 1500 klimmeters in het vooruitzicht kon ik geen risico's nemen. Ik hield mijn hartslag goed in de gaten er zaten 4 flinke klimmen in een ronde na de eerste klim kreeg ik de eerste fietsers in mijn vizier en langzaam kroop ik dichterbij dat gaf een goed gevoel. Na mijn eerste ronde steeg het zelfvertrouwen het ging eigenlijk best goed, Ronald was ook al aan zijn tweede ronde begonnen en wat later bleek dat ging best goed want hij liep weer een minuten of zes uit. Ik wist werkelijk niet wat mij te wachten stond dus ook de tweede ronde gereserveerd gefietst het parcours was niet auto vrij dus tijdens een vrij lange stijlen klim reed er een camper voor mij en daarvoor zat weer een fietser ik moest aardig wat moed verzamelen om de camper in te gaan halen vol in de pendalen er voorbij hxe9 hxe9 die was ik kwijt en die liet ik er ook niet meer voorbij. In de afdaling nog een streekbus voor me daar ben ik maar niet voorbij gegaan. Ronald vertelde later dat hij ook hinder had ondervonden met het verkeer. Na de laatste klim en zo'n 4 uur op de fiets met 96 zware kilometers was het loop onderdeel inzicht en zoals Ronald zei dan gaan we ook finishen. 
De eerste kilometers gingen goed en werden afgewerkt ronde de 5min/km maar na een kilometer of 4 kreeg ik het iets moeilijker het was ook rond de 28 graden ik besloot de verzorgingsposten goed te gebruiken en goed te drinken daar ging aardig wat tijd in zitten Ronald kwam ik elke ronde weer tegen en dat zag er ook goed uit we hielden de gang erin. Ellie de vrouw van Ronald was net als bij het fietsparcours ook hier weer als supporter om ons aan te moedigen en af en toe een foto te maken. Het eind was in zicht, met lopen ben ik toch nog een aantal minuten ingelopen op Ronald maar wat ik met zwemmen had verloren kon ik nooit meer goed maken. Ronald was gefinisht in 6u42m25s 14 minuten later in 6u56m51s kwam ik over de finish na een flesje met water gingen we op zoek naar Ellie. Ronald had zichzelf een biefstuk beloofd daar sloot ik mij bij aan en zaten na een lange douche dan ook in het restaurant een flinke biefstuk van de gril met een lekker wijntje en voor Ronald een groot glas bier naar binnen te werken. Ik zal deze ervaring nooit meer vergeten het was absoluut de moeite waard om daar zo'n lange reis voor te maken. Tevens was het super gezellig!!!! Dit gaan we zeker nog een keer doen………………

Rotterdam Marathon toch wel apart, het was al weer even geleden december 2007 dat ik een marathon had gelopen. De voorbereiding was anders dan de vorige maar ik kan nu zeggen dat dit voor mij goed heb uitgepakt. Mijn schoonmoeder en mijn zoon Jaimy zijn met de fiets door de hele stad gereden om mij aan te moedigen helaas heb ik ze een aantal keren niet gezien ( volgende keer moet ik beter opletten ). Zoals verwacht tot op de 35km is het best aardig gegaan, toen kreeg ik het best moeilijk dit geld voor de meeste. Vandaag bekeken met welke hartslag ik had gelopen dit had ik namelijk tijdens de wedstrijd verborgen. Eerst was het de bedoeling om puur op mijn hartslag te gaan lopen eigenlijk pas in het startvak besloten ik om dit niet te doen en gewoon weg te gaan op de voorgenomen tijd. Gezien mijn trainingen en sub wedstrijden was het mogelijk om rond de 3.35.00 ( voorspelt door mijn trainer )te lopen en dit is dan ook uitgekomen. Je hoopt altijd ( zie mijn tussentijden ) dat het allemaal nog iets harder kan maar dat moet je dan inleveren in het slot vd wedstrijd. Verder erg blij met de uitslag 3u34m10s.

Afgelopen zondag de laatste trainingsloop afgewerkt. Het weer was perfect en het was om voor ik het wist. Ik had maandag niet echt spierpijn maar ik kon wel merken dat de tocht van zondag nog aanwezig was. Ik ging mij toen ook afvragen of 35 km wel zo verstandig is geweest. Je loopt ongemerkt toch veel spierschade op dinsdag dan ook een stapje terug gedaan met de baantraining. Vanaf volgende week ga ik mijn omvang en intensiteit afbouwen en dan gaan we kijken hoe ik ervoor sta, ik heb tenslotte veel minder kilometers gemaakt als de voorbereidingen die ik eerder heb gemaakt voor mijn marathons. Is deze aanpakt de juiste geweest je weet het niet. In deze voorbereiding wel meer op snelheid getraind omdat je omvang minder is kan je ook intensiever trainen maar ja we gaan het allemaal beleven op 11 april.

Vrijdag afgereisd naar Texel om daar met het gezin een weekendje door te brengen. Heeeel toevallig werd daar een 1/2 Marathon georganiseerd in het kleine maar o zo gezellige De Waal. Dit kwam goed uit want in mijn voorbereiding stond een 1/2 Marathon in het marathon tempo gepland. Ik wilde ongeveer 10 slagen onder mijn omslagpunt gaan lopen door de omstandigheden ( veel wind ) werd dit ongeveer 7 slagen onder mijn omslagpunt dit alles resulteerde in een eindtijd van 1u39m54s.

Wat betreft mijn Marathontempo ben ik tot de volgende conclusie gekomen. Als je uitgaat van je anaxebrobe drempel (omslagpunt) moet je ongeveer op 93% gaan zitten. Als je uitgaat van je maximale hartslag dan moet je ongeveer op 85% gaan zitten.

Deze informatie heb ik vergaard op de site van  http://www.runinfo.nl/ hier vind je verschillende rekenmodellen.

Zondag stond een trainingsloop van 32km bij CAVEnergie op het programma. Heerlijk weer, in het begin een beetje frisse wind maar verder was de temperatuur prima (voor de lopers). Het doel was om die 32km af te leggen in ongeveer 3 uur we kwamen binnen in 3’01"12 dit was dan ook weer een prima prestatie van onze voorlopers. De fietsers en de mensen bij de drinkposten hebben het volgens mij best koud gehad ook voor hen alle respect. Ik loop voor Rotterdam redelijk op schema alleen had ik conditioneel wel iets verder willen zijn. Afgelopen week heb ik zo’n 80km afgelegd ik ben niet van plan om in de zwaarste week veel meer kilometers te gaan lopen. Verder ben ik nog steeds verkouden, het is nu vier weken geleden en ik heb geen idee welk virus het is geweest alleen wil ik dit virus nooit meer oplopen. Er staat 21 maart nog xe9xe9n trainingsloop op het programma van 35km ook weer bij CAVEnergie ( dit is de route ).

Wat ik mij nu nog afvraag is met welke hartslag ik een Marathon moet lopen. Ik weet inmiddels op welke hartslag ik mijn duurlopen moet lopen ( Hfmax – Hfrust = ___  * 70% + Hfrust = ___ ) maar kan je een Marathon net onder je omslagpunt lopen of moet je nog een andere marge inbouwen ?

Bijna drie weken terug een verkoudheidsvirus opgelopen, dit komt niet echt uit. Mijn voorbereiding heeft dan ook een deuk opgelopen. Zondag wel een trainingsloop van 30km kunnen afwerken bij CAV Energie. Wederom gestart in de 28 groep (5"36/km) voorloper Ed en (?) liep deze weer helemaal strak naar de finish in 2u48m04s echt geweldig, deze tijd was incl. de drinkposten en zonder GPS en andere tools. Maandag een hersteltraining afgewerkt in de sportschool en daarna de sauna ingedoken. Na de training van gisteren 5 x (500m – 400m – 300m) op de baan hoeste ik bijna mijn longen uit mijn lijf ondanks het hoesten heb ik toch lekker getraind kwam alleen met de laatste serie een beetje lucht tekort. Je hoort veel mensen klagen over verkoudheden het moet maar weer snel goed weer worden. Wanneer de temperatuur weer oploopt dan kunnen we ook weer gaan denken aan onze snelheid ipv al die lange duurlopen ik heb het er al aardig mee gehad maar nog even doorbijten het is al bijna 11 april van mij mag het TRI seizoen beginnen !!

Ja, ik heb besloten om 11 april aan de start te staan. Er zitten bijna 6 weken tussen de Marathon en de RoPaRun dat moet kunnen. Gisteren met wat RoPaRun lopers van RST runners een training afgewerkt langs het strand (was best koud) maar wel heerlijke frisse lucht in hoeverre je die nog fris mag noemen in de Randstad. We zijn gestart bij de tweede slag van Rockanje en richting Oostvoorne gelopen daar was alleen het strand afgesloten jammer, toen zijn we gekeerd en richting Hellevoetsluis gelopen. Er zaten toen inmiddels 7 km strand op, er lag nog nauwelijks sneeuw we zijn toen via de verharde weg terug gelopen naar Rockanje we hadden er 15 km opzitten. Al met al heerlijk getraind.

Ik ben er nog niet helemaal uit, gaan we nu wel of niet starten in Rotterdam. Mijn conditie is wel verbeterd in de laatste 3 weken maar nog niet helemaal top om een beslissing te nemen om in Rotterdam aan de streep te verschijnen. Ik neem van het weekend een beslissing. Verder is het wel verstandig om een marathon voor de RoPaRun te lopen ik heb dit eigenlijk maar xe9xe9n keer gedaan in 2005 ben je wel voldoende hersteld ? Ik weet het niet.

Van eind oktober tot eind december niet of nauwelijks kunnen trainen, jammer maar helaas. Begin januari de draad weer op kunnen pakken. Afgelopen zondag  maar weer een trainingsloop meegepakt om te kijken waar ik nu sta het viel niet tegen lekker in de zon kunnen lopen. Het Energie gehalte was hoog ze hadden er allemaal zin in. Het was een georganiseerde trainingsloop road to Rotterdam 2010 . Ik loop liever bij mijn eigen club die trainingslopen maar ik was er nog niet aan toe om een week terug gelijk de 23 km af te werken. Ik ben nu aan het afwegen om aanstaande zondag de 25 km trainingsloop te gaan doen bij CAV Energie . De afgelopen weken aardig intensief getraind om weer snel mijn conditie terug te krijgen dat is niet altijd verstandig ! Verleden week weer met de groep getraind dat is dan wel weer ff aanpoten maar dat gaat helemaal goed komen.

Voor mij in ieder geval wel, ik had besloten de 1ste 10 te lopen in 4"30/km en dan de laatste 11km in 5"30/km. Dat viel alleen niet mee het was erg smal bij de start zodat ik de eerste kilometers niet echt in mijn tempo kwam. Eenmaal Dort verlaten werd het ook allemaal wat breder en ik ging lekker wat lopers inhalen toen kon ik eindelijk mijn eigen tempo gaan lopen. Bij km 8 moest ik toch echt mijn best gaan doen om het tempo vast te houden mijn hartslag ging ook over mijn omslagpunt heen en dat was niet de bedoeling. De benen voelde zwaar aan en ik moest gelijk aan de training van donderdag denken ik had echt flink getraind en dat moest ik nu aan de lijve ondervinden. Bij km 10 tempo terug laten zakken naar 5"30/km dat werkte even als een verlichting maar toen moest het zwaarste stuk nog komen veel tegen wind en de brug bij Papendrecht en daar ging mijn hartslag weer, gelukkig nog wel onder mijn omslagpunt maar toch veel te hoog. De laatste 1,5km naar de finish ging weer lekker uit de wind en met een geweldig publiek ook langs het parcours echt helemaal TOP. Nog wel even een leuk om onder de aandacht te brengen wanneer je voor-inschrijft dan heb je meer tijd nodig om je startnummer op te halen als wanneer je na-inschrijft er stond een rij met mensen dat wil je niet weten de start van de 1/2 marathon is ook 10 minuten uitgesteld omdat nog niet iedereen zijn startnummer had ! Conclusie ik had nooit in Dordrecht moeten gaan lopen en gewoon mijn duurloop moeten gaan doen, ik ben nu mijn goede gevoel van Bergen op Zoon kwijt jammerrrrrr…..